Σχήμα είναι ο κόσμος...

ΠΗΓΗ: Πικιώνης: Ζωγραφικά, τ. Β΄. Αθήνα: 1997. Ίνδικτος.

Ο άγιος ως «θύμα» και εξιλέωση

«Μόνο μια συγκεκριμένη καθαρότητα, μια βέβαιη απλότητα, η θεία άγνοια των Αγίων, παίρνοντας το κακό σαν έλλειψη, εισδύει μέσα στην πυκνότητά του, στο βάθος του γηρασμένου ψέματος.  Όποιος ψάχνει την αλήθεια του ανθρώπου οφείλει να καταλάβει τον πόνο του, μ’ ένα θαύμα συμπάθειας… Τι ενδιαφέρει να γνωρίσει ή όχι την ακάθαρτη πηγή του; “Ό,τι ξέρω για την αμαρτία, έλεγε ο άγιος της ντ’ Άρ, τόμαθα απ’ το ίδιο το στόμα των αμαρτωλών”. Και τι είχε ακούσει, αυτό το έξοχο γέρικο παιδί, μεταξύ τόσων επαίσχυντων εκμυστηρεύσεων, τόσων ακατάσχετων πολυλογιών, αν όχι το στεναγμό, το ψυχογράφημα της εξαντλημένης επιθυμίας που σπάει και τα στήθη των πιο σκληρών; Ποια εμπειρία του κακού θα θριάμβευε πάνω σε κείνη του πόνου; Τι πάει πιο μακριά απ’ το έλεος;»

ΖΩΡΖ ΜΠΕΡΝΑΝΟΣ. (1984). Η χαρά. Πρόλογος και μετάφραση Νίκου Μακρή. Αθήνα: Οι Εκδόσεις των Φίλων, σσ. 43-44.

Από την Ασκητική του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ. «Εικαστικές Παρεμβάσεις». Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Τίτος Πετράκης. Ανθολόγηση: Βαρβάρα Τσάκα. Δημιουργικό: Μαρία Πετράκη. Τεχνική Επεξεργασία – Εκτύπωση: Τυποκρέτα 2010.

Ο Irvin Yalom για τον Νίκο Καζαντζάκη

«[…] Οι ψυχοθεραπευτές έχουν να μάθουν πολλά από τον Νίκο Καζαντζάκη, τον συγγραφέα τόσων δοξαστικών για τη ζωή έργων, όπως ο Ζορμπάς και O Χριστός ξανασταυρώνεται. Ο Καζαντζάκης ήταν, όπως ο Νίτσε, ένας αντι-θρησκευόμενος και ο τάφος του (ο οποίος βρίσκεται έξω από τα τείχη του Ηρακλείου στην Κρήτη επειδή αφορίστηκε από την Εκκλησία[*]) φέρει την επιγραφή “Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι λεύτερος”. Μ’ αρέσει πολύ η φράση του στην Αναφορά στον Γκρέκο: “Να μην αφήσω στο Χάρο τίποτα να μου πάρει – μονάχα λίγα κόκαλα”. Είναι ένας καλός οδηγός για τη ζωή μας – και για το έργο μας στην ψυχοθεραπεία».

[*] Πρόκειται για ανακριβή θρύλο που συνοδεύει τον Καζαντζάκη. Στην πραγματικότητα δεν αφορίστηκε ποτέ ο ίδιος. Αναθεματίστηκε το βιβλίο του Ο τελευταίος πειρασμός. Ο τάφος του βρίσκεται ακριβώς πάνω στα τείχη του Ηρακλείου, στην Ντάπια Μαρτινέγκο, και αγναντεύει το πέλαγος. (Σ.τ.μ.).

IRVIN YALOM. (2003). Θρησκεία και Ψυχιατρική, μτφρ. Ευαγγελία Ανδριτσάνου – Γιάννης Ζέρβας. Αθήνα: Άγρα, σσ. 44-45.

Η χάρις του Αγίου Πνεύματος

Αρχιμ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ. (1988). Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ: Επιλογή και σύνθεσις από ρωσικές πηγές. Αθήνα: Εκδόσεις Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού, σ. 365.