Οι «Ασήμαντες ώρες» της Μαρίτας Στεφανέλλη

Της ΜΑΡΙΤΑΣ ΣΤΕΦΑΝΕΛΛΗ

Καθόταν εκεί

σε μιαν άκρη.

Στολισμένοι δρόμοι,

πολύχρωμα φώτα, λάμψεις,

άνθρωποι γιορτινοί

με παγωμένα χέρια.

Στη στάση του λεωφορείου

ένα σαββατιάτικο απόγευμα

τον είδα.

Γρατζουνούσε μια κιθάρα

φθαρμένη, παλιά.

Τραγουδούσε.

Σταματούσε κάπου-κάπου

να σφουγγίξει τον ιδρώτα απ’ το μέτωπο.

Ύστερα,

συνέχιζε

τη μελωδία του,

μια μελωδία παράφωνη, γλυκιά

που σκόρπιζε

στους ουρανούς

της ακοίμητης μεγάλης πόλης.

Η φωνή του

δεν άγγιζε τους περαστικούς.

Δεν τον ένοιαξε διόλου,

το ‘κανε για την ψυχή του

ήτανε η ίδια η ψυχή του

που φώναζε, πονούσε μέσα

σ’ εκείνο το ραγισμένο τραγούδι.

Ο ήλιος άρχισε να δύει.

Μια ηλικιωμένη κυρία,

σκυφτή πλησιάζει,

του χαρίζει φαγητό.

Ετούτη η στιγμή

η φευγαλέα

προτού χαθούν κι οι δυο:

τα χέρια της μέσα στα δικά του,

το ξέπνοο ευχαριστώ,

δυο δακρυσμένα μάτια,

το φοβισμένο χαμόγελο της καλοσύνης.

Μόνο τούτη τη στιγμή

θέλω να ονομάσω

Ανθρωπότητα.

Όχι τους πολέμους,

όχι τα αγάλματα,

μονάχα το σμίξιμο

ωκεανών που άλλοτε χτυπιούνται

και τώρα σπάζουν τους φόβους

και γίνονται θεμέλια του Καλού.

Κι όλ’ αυτά

σε μια γωνιά

μακριά απ’ το φως.

Η δύναμη δεν χρειάζεται το φως,

ποτέ της δεν το χρειάστηκε,

πηγάζει απ’ το δίκιο.

Σε τούτη τη στιγμή

είδα

τον παράδεισο.

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ, «Ποιητής στη Βερόνα»· Τέμπερα σε μελάνι και χαρτί, 20,5 Χ 14 εκ. ΠΗΓΗ: Paletaart – Χρώμα & Φως

ΣΧΟΛΙΟ: Κόσμος ξεχωριστός από την καθημερινή πραγματικότητα είναι η ποίηση. Ιδιαίτερα όταν αυτή προέρχεται από μαθητές σου, που ετούτη τη στιγμή βρίσκονται στο ξεκίνημα των σπουδών τους. Το σχολείο απ’ όπου αποφοίτησε η Μαρίτα Στεφανέλλη, το Πρότυπο ΓΕ.Λ. Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, όχι μόνο σαν αρχιτεκτονικό στολίδι στο κέντρο της πόλης της Μυτιλήνης αλλά και ως ψυχές διδασκόντων και διδασκομένων, στα διαδοχικά κύματα της μακρόχρονης εκπαιδευτικής ιστορίας του, πάντα θα καμαρώνει τη νεαρή ποιήτρια και συγγραφέα. Α. Ι. Κ.

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος για τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό

«Ο Ιωάννης Δαμασκηνός είναι μεγάλος ποιητής, μεγάλων διαστάσεων. Στο Βυζάντιο είναι ίσως από τους τρεις καλύτερους, μετά τον Ρωμανό τον Μελωδό. Στην Ελλάδα, βέβαια, της πέφτει πάρα πολύ ένα ποιητής του διαμετρήματος του Δαμασκηνού». ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, αρχές 14ου αιώνα. Σκήτη της Αγίας Άννης, Άγιον Όρος.

ΑΘΩΟ το ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟ

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ. (1998). «Αθώο το αναπόδεικτο», στο: Χαίρε Ποτέ. Αθήνα: Στιγμή, σσ. 52-53.

Κάλλος... τ' Άγιον Όρος!!!

Εικονογραφικές και εικονολογικές συνθέσεις του «Συμβόλου της Πίστεως»

Εικονογραφικές και εικονολογικές συνθέσεις του «Συμβόλου της Πίστεως». «Συνίστανται χαρακτηριστικά από δύο κομμάτια εκ των οποίων το κατώτερο είναι μονόχρωμο, και διακόπτεται από μια κατακόρυφη ταινία, ενώ το ανώτερο είναι γεμάτο από ζωντανά φύλλα και λουλούδια, δια των οποίων μαρτυρείται ο “ποιητής ουρανού και γης ορατών τε και αοράτων”. Μια ενδιαφέρουσα εννοιολογική αναφορά ίσως και στη σύγχρονη οικολογία».

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΣ. (2005). «Μυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον», στο: Η Κινστέρνα. 8/25, 34-36 [πιν. 6-8].

«Είναι σαφές […] πως η φράση “πιστεύω” μπορεί να ισχύσει μόνο για εκείνα τα πράγματα – εντός μου ή έξω από εμένα – τα οποία είναι ασαφή. Ή, για να το θέσω κάπως διαφορετικά, εφαρμόζεται μονάχα σε εκείνο που μήτε οι αισθήσεις, μήτε η νόηση, μήτε τα γεγονότα μπορούν να το καταστήσουν σαφές».

Πρωτοπρ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΜΕΜΑΝ. (²2003). Πιστεύω. Η βίωση της πίστης. Πρόλογος π. Σταύρος Κοφινάς, μτφρ. Στάθης Κομνηνός. Αθήνα: Ακρίτας, σ. 62.

Για τον Αββά Ισαάκ τον Σύρο

«Το δέχτηκαν σε Ανατολή και Δύση. Δημιούργησε ολόκληρη σχολή και παράδοση για τον τόπο του και τους συρόφωνους χριστιανούς (παρ’ όλες τις αντιδράσεις που προξένησε η τόλμη της αγιότητός του). Με την αραβική μετάφραση επηρέασε τη μουσουλμανική ευσέβεια. Με την αιθιοπική πέρασε στην Αφρική. Μεταφράστηκε στα ελληνικά και καθιερώθηκε ως πρύτανις του ησυχασμού. Επηρέασε τον άγιο Συμεών, Νικήτα Στηθάτο, Γρηγόριο Παλαμά. Ο άγιος Νικόδημος τον αποκαλεί: “ο εμός πνευματικός φιλόσοφος”».

Αρχιμ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Καθηγουμένου Ι. Μ. Σταυρονικήτα. (1981). Αββάς Ισαάκ ο Σύρος. Ένα πλησίασμα στον κόσμο του. Αθήνα: Δόμος, σ. 17.

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος. Διά χειρός Φωτίου Κόντογλου.

14 Σεπτεμβρίου: Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

«-Θα σωθούμε από μια γλυκύτητα

στεφανωμένη με αγκάθια».

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ. (1995). «Διάλογος πρώτος», στο: Τα Ποιήματα (1961-1978), τ. Α΄. Αθήνα: Ίκαρος, σ. 16.

Σταυρός Αγιασμού. Τέλος 18ου – αρχές 19ου αιώνα· [Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗ – ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. (1991). «Εκκλησιαστικά αργυρά», στο: Σιμωνόπετρα. Άγιον Όρος. Αθήνα: Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως, εικ. 94].